سپید گویی ۳۹

خدایا سلامحالمو نپرس داغونمامروز به معنای واقعی تحقیر شدم.امروز برای با چندم فهمیدم که دوست داشتن و دلشوره گرفتن و نگرانی برای کسی که ذره ای برات ارزش قائل نیست ، کاره بیهوده ای.میگن آدما از هرچی بدشون بیاد سرشون میاد... دقیقا همینطور... کاش برمیگشتم به یه سال قبل، کاش زندگی اینی نبود که الان هست... ولی با ای کاش چیزی درست نمیشه ... باید به فکر خودم باشم... باید دوباره به پاهای خودم تکیه کنم... تنها کسی که میتونه بهم کمک کنه خودمم... فقط خودم. دیگه توقع عشق و دوست داشتن کار بی جایی هست... هیچ چیز شکسته مثل روز اولش نمیشه... بشقاب چینی شکسته... دل شکسته.... + نوشته شده در جمعه نوزدهم آبان ۱۴۰۲ ساعت 0:29 توسط سپیده  |